De machtsoverdracht aan de nieuwe regering van de verkozen president Joe Biden kan officieel beginnen. Donald Trump heeft daarvoor zijn toestemming gegeven. Eindelijk kunnen we na vier tumultueuze en traumatische jaren overschakelen naar een ander kanaal dan CNN of FOX. Ik zou dolgelukkig moeten zijn maar ik heb in plaats daarvan afkickverschijnselen. Waar is de hilariteit, de spanning, de verbazing en de opwinding op tv gebleven?

De meeste Amerikanen slaken natuurlijk een diepe zucht van verlichting en voelen zich verlost van het dagelijkse drama en de schaamte die ze voelen voor de buitenwereld. En terecht. Maar het nieuws uit en rondom het Witte Huis is ronduit saai en eentonig geworden. 

En toen was er The Crown…

Het was voor mij dus een welkome en essentiële afleiding dat deel vier van The Crown uitkwam net na de verkiezingen. De stilte voor de twitterstorm duurde gewoon te lang. Wat heb ik genoten van Prins Charles, Thatcher, Princess Di en Queen Elizabeth. De intriges, het overspel, de rivaliteit en de jaloezie aan het Engelse hof zijn om te smullen. Van de eerste ontmoeting van Di en Charles tot de rivaliteit tussen the Iron Lady en the Queen. 

Ik zag bovendien enige gelijkenis tussen de persoon Lady Di uit de serie en Trump in het dagelijkse leven. Diana was wat empathie en charme betreft zeker anders dan Donald, maar ook zij genoot van de aandacht en werd boos en verdrietig bij het gebrek eraan. Beiden waren onvoorspelbare projectielen aan het hof met een vreemde relatie met de pers en een ongezonde adoratie van hun volgers. Ze vonden het allebei blijkbaar fijn om zichzelf te verheerlijken en te wentelen in aandacht of zich met een grote dosis zelfmedelijden op te sluiten in hun paleis om daar non-stop naar tv-zenders van hun voorkeur te kijken.

Zowel Diana als Trump kozen hun eigen mediakanalen en journalisten om hun verhaal te delen met de buitenwereld. En beide beroemdheden hadden echtgenoten en families waarin bedrog, jaloezie, nepotisme en geheimen aan de orde van de dag waren.

Saillant detail is dat Trump in zijn boek The Art of the Comeback uit 1997 zegt dat hij spijt heeft dat hij Diana niet heeft gedate na haar scheiding. ‘She lit up the room with her charm, her presence‘ en was ‘a dream lady.’ Donald Trump als lover in The Crown, dat zou wat geweest zijn zeg.

Dat wordt binge watchen!

Inmiddels heb ik The Crown in zijn geheel afgekeken en kan ik niet wachten tot we een even goedgemaakte serie te zien krijgen over Donald, Melania, zijn volgers, zijn ex-vrouwen, zijn kinderen en kleinkinderen. 

De persconferenties zullen nog tot in lengte van jaren footage en dialogen opleveren, of het nu gaat om het injecteren van chloor tegen covid of zijn commentaar tijdens de rellen in Charlottesville waar white supremacists met fakkels en vlaggen door de straten liepen: 

There are fine people on both sides.

Trump die de trap van Airforce One bestijgt met wc-papier aan zijn schoen en voor de camera staat met de bijbel ondersteboven in zijn hand, dankbare beelden voor een serie gebaseerd op de realiteit. De schrijvers hoeven niet eens hun fantasie te gebruiken om een situatie wat dikker aan te zetten. It’s all there!

Kan het nog gekker?

Het is echt lastig om een favoriete scene te kiezen uit de afgelopen jaren in het Witte Huis. Je verzint het namelijk niet. De soap startte in januari 2016 met Melania die een fotolijst van Tiffany’s aan Michelle Obama gaf die niet wist wat ze er mee aan moest, vervolgens zagen we haar ‘onechte’ grimas tijdens de inauguratie-speech en luisterden we naar Trump die hel en verdoemenis predikte.

Sean Spicer, de overjarige boze kleuter en perschef van het Witte Huis lichtte de pers in of loog deze voor over de gigantische menigte die voor Trumps inauguratie was uitgelopen. Niet lang daarna nam Kelly Ann Conway het podium over met haar alternative facts. Trump zelf schold reporters uit en bleef the fake media schofferen.

Irreële realiteit

Het was smullen bij de filmpjes waarin Melania consequent als ijskonijn naast haar echtgenoot stond en keer op keer zijn hand wegsloeg. Zij piekte ook nog even toen ze met haar jas met opschrift I really don’t care do you? op weg ging naar orkaanslachtoffers. Die misser werd afgetopt door Trump die rollen met keukenpapier de desperate menigte ingooide en het beleid van Trump om kinderen te scheiden van hun immigrantenouders bij de Mexicaanse grens.

Stormy Daniels, de pornoster aan wie Trump zwijggeld had betaald, kwam op de proppen en liet Trumps advocaat en fixer Michael Cohen achter de tralies verdwijnen. We hadden de bromance tussen Trump en Little Rocket Man in Noord-Korea, gevolgd door het hele impeachment-drama en de gezellige onderonsjes met Vladimir Poetin. We vielen van de Chinese sancties in het Chinese virus en de ontkenning daarvan door de president met als klap op de vuurpijl Trump die zelf werd geïnfecteerd door corona. Als een soort designated survivor stal hij de show door op zijn bordes naar adem te happen.

En nu valt het doek…

De reality show die Trump opvoerde was de afgelopen vier jaar nog gekker dan oud-president George W. Bush kon vermoeden toen hij de beroemde woorden That was some weird shit uitsprak tegen Hillary Clinton na Trumps inauguratie-speech. En inderdaad, kon het gekker de afgelopen maanden? Bijna was met Donald Trump de democratie ten onder gegaan en hadden we hier een burgeroorlog te pakken. 

POTUS 45 had al veel ervaring in de showbiz door zijn optredens in de reality tv-series The Apprentice en The Celebrity Apprentice, waarin de ultrarijke succesvolle zakenman (die toch niet zo rijk blijkt) deelnemers die hem niet bevielen met You’re fired de laan uitstuurde. Ironisch genoeg ging hij de vier jaar dat hij in het Witte Huis zat vrolijk door met het ontslaan van medewerkers die hem niet aanstonden. De macht der gewoonte, zullen we maar zeggen.

Maar toen op 3 november het doek daadwerkelijk viel, bleef hij de realiteit van zijn eigen reality show ontkennen en verschanste zich in zijn paleis zonder reporters te woord te staan. Zijn familie en fazallen deden met hem mee en hielden, al konkelend achter gesloten deuren, hun mond stijf dicht.

Game of Thrones of House of Cards?

Gelukkig hadden we Trumps advocaat Rudy Giuliani nog, die zich ondanks zijn hand in zijn broek in de nieuwste Borat-film blijkbaar nog veelvuldig durfde te vertonen. Per dag verdiende hij 20.000 dollar voor zijn juridische diensten maar de spanning rondom de verloren rechtszaken werd hem wel wat veel, getuige de zweetaanval die zijn haarverf langs de slapen liet lopen. De schertsvertoning was een van de belangrijkste aanleidingen om de eerste barsten te laten ontstaan in de Republikeinse muur die zich rondom het Witte Huis gevormd leek te hebben.

Trump zien we deze week eindelijk weer op tv als hij traditioneel voor Thanksgiving een kalkoen de vrijheid geeft. Hij blijft bovendien nog twee maanden die onvoorspelbare president van de Verenigde Staten, heeft een aantal grote rechtszaken (en misschien zelfs tralies) in het verschiet en zal de komende vier jaar zeker een levensgevaarlijke rol blijven spelen in de media. Ik bedoel maar, we kunnen nog jaren vooruit!

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg van ’t Pad Bosch woont sinds 2010 in New York en schrijft sindsdien voor verschillende tijdschriften en nieuwswebsites over haar ontmoetingen met de Amerikaanse cultuur en maatschappij. Ingeborg was tijdens de Amerikaanse verkiezingstijd in 2016 regelmatig te gast op de radio. In 2018 gaf ze haar debuutroman 'Kroniek van een Erfenis' uit en momenteel is zij hoofdredacteur van DeWereldwijven.com.
Previous post De (stil)stand van het land na de verkiezingen
Next post Trumps laatste dagen zijn geteld

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: