Waar is die Trump toe in staat in de komende maanden? Wij vragen het ons hier thuis echt dagelijks af. Nu de vlam in de pan slaat in 36 steden na de dood van George Floyd als gevolg van het gewelddadig optreden van een witte politieagent, de corona-pandemie in de Verenigde Staten nog niet over is en de verkiezingen in november steeds dichterbij komen, groeit mijn gevoel van machteloosheid en de angst voor de toekomst van de Verenigde Staten. Steeds vaker denk ik: ‘Ik stond erbij en ik keek ernaar…’

Ik ben in afwachting van een persconferentie van president Trump nadat hij had getwitterd: When the looting starts, the shooting starts. De tweet werd verwijderd door Twitter omdat het een overtreding is van hun regels in het kader van glorification of violence.

Niet zo maar een onschuldig zinnetje

De tekst komt niet zo maar uit de lucht vallen. De uitspraak heeft namelijk een zeer bloedige geschiedenis. Het is een zin die werd uitgesproken in een persconferentie door de politiechef van Miami in 1967, waarin hij de oorlog verklaarde aan de misdaad in de black neighborhoods van de stad. Vanaf dat moment werden de agenten in zwarte wijken bewapend met shotguns en politiehonden en werd de agressieve stop and frisk-methode de norm in Miami en andere grote steden. Gewelddadige (en onrechtmatige) arrestaties en dode zwarte jongens en mannen waren het gevolg van dit beleid. 

De tweet van Trump maakt dan ook veel los in het land. Dat het niet zo maar een onschuldig zinnetje is, weet het overgrote deel van de African Americans. Het is een bedreiging, een token van onderdrukking en totaal onbegrip aan het adres van de zwarte bevolking van de Verenigde Staten. Een boodschap met zero empathie voor George Floyd en zijn familie. #Blacklivesmatter, maar daar hebben Trump en consorten nu even geen boodschap aan.

Waar Democratisch presidentskandidaat Joe Biden in een optreden op CNN vertelt dat hij de familie van Floyd heeft gesproken en zijn begrip uitspreekt voor de woede van de zwarte gemeenschap in de Verenigde Staten, waarschuwt Trump met het inzetten van een zwaar bewapende National Guard en het gebruik van nog meer geweld. Levensgevaarlijk, want lokt zo’n waarschuwing juist niet nog meer geweld uit bij demonstranten, vraag ik mij af.

Vrijheid van meningsuiting

Vorige maand voerde Twitter nieuwe regels in om misinformatie en fake news te kunnen reguleren op hun platform. Deze maatstaven gelden voor iedereen, of je nou Jan met de pet bent of president van Amerika. Eerder deze week plaatste het social media-bedrijf een button bij twee tweets van de president over zijn ongenoegen over mail-in voting naar een fact-checking site. Tot grote woede van Trump.

In Nederland zijn net als in de Verenigde Staten de meningen over wat Twitter doet verdeeld. Dat snap ik ook. De discussie rond vrijheid van meningsuiting staat hier centraal. Volgens sommigen is het ongemoeid laten van zijn tweets bovendien de enige manier om een kijkje te krijgen in Trumps hoofd. Dat is zeker een argument, maar maak je geen zorgen, ik ben er zeker van dat die tweets blijven komen, ook al staat er een disclaimer bij.

Anderen menen dat het niet aan Twitter is om te bepalen wat volgers waar of onwaar, slecht of goed moeten vinden. Dat is aan de mensen zelf. Ook Mark Zuckerberg van Facebook is die mening toegedaan. Hij zegt:

I believe people should be able to see this for themselves, because ultimately accountability for those in positions of power can only happen when their speech is scrutinized out in the open.

Ook waar, al is mijn vertrouwen in de gemiddelde stemgerechtigde in de Verenigde Staten wat dat betreft steeds minder groot. En als uitspraken die door een demagoog als Trump de wereld in worden gestuurd echt gevaarlijk of structureel onwaar zijn, is een tegenkracht zoals het ingrijpen van Twitter geen slecht idee. Bovendien, nu Trump dreigt met regulering van sociale media als reactie op de fact checking button van Twitter zou je het ook om kunnen draaien. Want wie censureert wie hier nu eigenlijk?

When the looting starts, the shooting starts

Vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Maar keer op keer (denk aan de discussie van een aantal jaar geleden over de uitspraken van Geert Wilders over meer of minder Marokkanen) lijken er ook grenzen te zijn aan wat je kunt zeggen, met name in een explosieve situatie zoals nu in Amerika. Waarom kiezen voor polarisatie en aanzetten tot nog meer geweld zoals Trump doet met zijn tweet: When the looting starts the shooting starts? Zijn beladen uitspraak lijkt vooral een uiting van zijn verdeel- en heerspolitiek.

Op Trumps ingelaste persconferentie afgelopen zaterdag spreidde hij zijn macht weer eens ongegeneerd ten toon. Alhoewel, laat dat conferentie er maar af. Het was meer een statement. Trump spreekt over zijn grootse acties tegen China, het verbreken van de banden met de WHO en loopt weg. Niemand van de opgetrommelde pers mag of kan een vraag stellen. Geen woord over zijn ‘grote’ Amerika, dat letterlijk in de fik staat. Ik blijf verbijsterd achter.

Wat een arrogantie, wat een lafhartigheid. Ik voel mijn woede opkomen. Het is dat gevoel van totale machteloosheid en razernij als je ruzie hebt met iemand en die ander zijn schouders ophaalt en wegloopt. Ook ik twitter mijn ongeloof en boosheid de wereld in… Dat lucht op.

Het loopt totaal uit de hand

Mijn middelste zoon vraagt wat ik vind van het geweld en de plunderingen van de actievoerders. Hij pleit vurig voor peaceful protest, net zoals Martin Luther King jr. propageerde.

Het is inderdaad vreselijk wat er gebeurt. Plunderingen, branden, aanvallen op de politie en de national guard… Het loopt totaal uit de hand. Natuurlijk ben ik voor vreedzaam protest en keur ik geweld absoluut niet goed, maar ergens begrijp ik de razernij wel. De frustratie, de woede, het verdriet en de machteloosheid, keer op keer genegeerd of ontkend. Want zoals Martin Luther King Jr. ook al zo treffend zei:

A Riot is the language of the unheard.

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg van ’t Pad Bosch woont sinds 2010 in New York en schrijft sindsdien voor verschillende tijdschriften en nieuwswebsites over haar ontmoetingen met de Amerikaanse cultuur en maatschappij. Ingeborg was tijdens de Amerikaanse verkiezingstijd in 2016 regelmatig te gast op de radio. In 2018 gaf ze haar debuutroman 'Kroniek van een Erfenis' uit en momenteel is zij hoofdredacteur van DeWereldwijven.com.

One thought on “Rellen in Amerika: Ik sta erbij en ik kijk ernaar…

  1. Zuckerberg zelf bepaalt ook wat er op Facebook mag. Bijvoorbeeld berichten over zogeheten conspiracy theories worden ook verwijderd. Goed stuk, dankjewel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
%d bloggers liken dit: