Toen de verkiezingen er in 2016 aankwamen, dacht ik dat ik geen Trump-stemmers in mijn kennissenkring had. En eerlijk gezegd hoopte ik daar ook een beetje op. Maar niets was minder waar. Het bleek naïef en onwetend. Ik kon mij alleen niet voorstellen dat ik iemand aardig zou vinden die op een bangmaker als Donald Trump zou stemmen.

Maar ik vond en vind onze Amerikaanse vriend echt aardig, intelligent, open en behulpzaam. Hij was een van de eerste Amerikanen die ons op sleeptouw nam. Een man met wie je ook een leuke discussie kon voeren en een glas wijn kon drinken.

Hij legde ons uit hoe de wereld van de suburbs eruitzag en nodigde ons uit voor dinertjes en snoepreisjes. We voelden ons welkom en op ons gemak. Een hele weldenkende verantwoordelijke vader met het hart op de juiste plaats dus en met een over het algemeen open blik. Een man met wie we op een veel meer directe, verdiepende manier omgaan dan met de meeste Amerikanen. Ook al heeft hij mij een aantal keer met een glimlach ‘you European lefty’ genoemd.

De eerste signalen openbaarden zich toen we gingen carpoolen naar sporttoernooien. Zijn grondige voorbereidingen vielen ons op. Stoelen met overkappingen tegen de zon, cupholders aan beide kanten en luchtdoorlatende stoelen gingen mee. Vier flessen met sunblock, petjes, regenjassen, touwen en andere voorwerpen ter overleving.

Zijn auto was volgepakt met coolboxen met water, bananen en power-repen. Maar er lagen ook zaklampen, waxinelichtjes en dekens in zijn achterbak en ook een ‘nood’-airco voor in de auto.

Thanksgiving tussen de plastic flesjes

De tweede keer dat hij ons verbaasde was tijdens het Thanksgivings-diner waar wij voor werden uitgenodigd. In de eetkamer met prachtig gedekte tafel stonden de treetjes met flesjes water tot aan het plafond en de blikken soep, vis en bonen in rijen van drie tegen de muur.

Toen we vroegen of hij plannen voor een grote reis aan het maken was, moest hij lachen om vervolgens doodserieus te vertellen dat het na een grote nucleaire ramp, terroristische aanslag of natuurramp, gemiddeld 72 uur duurt voordat er hulp komt en je dus drie dagen aan eten, drinken, medicijnen, toiletspullen en kleding klaar moet hebben staan.

Hij vertelde dat hij ook nog een noodaggregaat in zijn schuur had staan, een derde auto voor je-weet-maar-nooit, tien jerrycans met extra benzine, lampen op zonne-energie en een voedselvoorraad waarmee het gezin minstens twee maanden kon leven. En in zijn studeerkamer stond een kluis met 100.000 dollar cash voor als de normale geldtoevoer in de toekomst geblokkeerd zou raken.

Plunderaars uit The Bronx

Verder had hij een huis aan een meer upstate met voldoende vers water, brandhout, benzine en een voedselvoorraad voor een jaar, waar hij met zijn gezin naar toe kon vluchten als de pleuris hier zou uitbreken en de plunderaars uit The Bronx op zouden rukken naar het Noorden.

Ik wist al snel toen we in Amerika neerstreken en de kinderen naar school gingen dat angst een grote rol speelt in de Amerikaanse maatschappij. Angst voor ongelukken, angst voor voedselvergiftiging, angst voor allergieën, angst voor aanklachten, angst voor rampen, angst voor vijanden, angst voor armoede.

Maar dat onze vriend behalve een Trump-stemmer ook nog prepper was, verbaasde me! Hij was een van de drie miljoen Amerikanen die uit angst voor een mogelijke ‘breakdown’ van de geciviliseerde maatschappij extreme voorbereidingen treft om dergelijke rampen te overleven.

Onder Trump minder preppers

De Britse professor Michael Mills in de criminologie reisde in 2014 door de VS om preppers te ontmoeten en meer te weten te komen over hun motivatie om zich voor te bereiden op de dag des oordeels. De reden was dat het aantal preppers die afgelopen jaren exponentieel gestegen was.

Velen baseerden hun beweegredenen vooral op wie er destijds in het Witte Huis woonde: Obama dus. 35 van de 39 preppers die Mills op die reis van 2014 sprak, identificeerden zichzelf als politiek rechts, conservatief en Republikeins. Er zijn niet veel liberale preppers. Volgens Mills is ‘prepping’ een indicator van wat sociale psychologen al lang documenteren: angst drijft conservatieve opvattingen.

Prepping lijkt een traditie geboren uit de Amerikaanse idealen van individualisme en zelfredzaamheid. Angst is de donkere, en misschien meer onbewuste, reden dat sommige mensen de neiging hebben zich meer voor te bereiden dan anderen. Volgens de sociale wetenschap die al jarenlang de relatie tussen angst en politieke voorkeuren bestudeert, neigen mensen die zich bedreigd en bang voelen meer naar conservatieve rechtse opvattingen.

En dus heeft sinds het aantreden van president Trump in 2016 prepping een duik in het hele land gemaakt. Er zijn minder prepper-conventies in de VS en prepper-ondernemers zeggen dat de prepping-gemeenschap niet zo actief meer is als drie jaar geleden. Verkoopcijfers van prep-spullen zijn nogal omlaag gegaan. Misschien tijd voor een Democratische president die de omzet weer omhoog krikt?

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg van ’t Pad Bosch woont sinds 2010 in New York en schrijft sindsdien voor verschillende tijdschriften en nieuwswebsites over haar ontmoetingen met de Amerikaanse cultuur en maatschappij. Ingeborg was tijdens de Amerikaanse verkiezingstijd in 2016 regelmatig te gast op de radio. In 2018 gaf ze haar debuutroman 'Kroniek van een Erfenis' uit en momenteel is zij hoofdredacteur van DeWereldwijven.com.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
%d bloggers liken dit: