America the Beautiful, dat is het kerstthema van het Witte Huis dat dit jaar nou een keer niet werd versierd door de first lady. Die is on her way out en kan waarschijnlijk niet wachten om Mar-a-Lago een make over te geven en haar intrek te nemen onder de palmen van Florida. Maar of ze daar welkom is, is nog maar de vraag. De buren hebben in ieder geval protest aangetekend tegen de komst van de Trumpjes. 

Ik kijk naar buiten. De hevigste sneeuwstorm sinds tien jaar trok over en heeft mijn woonomgeving veranderd in een wintersprookje. Er ligt een flink pak sneeuw en dat is natuurlijk altijd leuk zo vlak voor kerstmis. Mijn bijna volwassen zonen zijn alledrie thuis en maken met hun vrienden een iglo en een sneeuwsculptuur. Ik loop uren met de hond door de ongerepte sneeuwvlakte. Er glijden langlaufers voorbij en kinderen sleeën de heuvels af. De sneeuwlaag dempt alle geluid en het zonnetje schijnt weer.

De uitbundige versiering waarmee kerst-minnend Amerika z’n huis heeft versierd, schittert je in het bleke winterlicht tegemoet. Overal hangen kransen met rode linten op de voordeuren. Gezellig! Weer thuis maak ik warme chocolademelk en bak bananenbrood voor al die leuke Amerikaanse jongemannen die in mijn tuin aan de slag zijn met hun iglo. Niets aan de hand in mijn bubbel. Het klopt, America The Beautiful.

America, the Ugly

Maar in werkelijkheid is Amerika lelijker dan ooit. Iedere minuut sterven hier twee mensen door het coronavirus, de Verenigde Staten worden aangevallen door Russische hackers en het Amerikaanse congres heeft de economische steunmaatregelen nog steeds niet goedgekeurd. Sterker nog, het zou kunnen dat er geen overeenstemming komt tussen Republikeinen en Democraten over covid-relief voor de deadline en dat de regering ook nog eens de deuren sluit en dus nog langer de tijd neemt om tot elkaar te komen. Dit zou betekenen dat 12 miljoen werkloze Amerikanen de dag na kerstmis geen uitkering meer ontvangen.

En natuurlijk moest zo’n immense snowblizzard ook nog even langskomen in 2020. Alsof er niet al genoeg problemen zijn. Veel mensen aan de East Coast hebben er last van, door uitval van elektriciteit, ingestorte daken en spekgladde wegen. Bovendien is de distributie van het corona-vaccin door koning winter ook nog eens flink vertraagd. Je zou zeggen, genoeg te doen. 

Presidentiële verantwoordelijkheid

Maar bij Mister America First staat het land op dit moment niet bepaald op het prioriteitenlijstje. Sinds de verkiezingen heeft Trump nauwelijks persconferenties gehouden en het enige dat we van hem horen zijn de eindeloze tweets over ‘gestolen verkiezingen’. Ondertussen rept hij met geen woord over de Russische cyber attacks en zwijgt hij over het oplopende dodental. De laatste meeting die de president had met zijn Intelligence Services was trouwens in oktober en vragen van journalisten worden simpelweg niet beantwoord.

In plaats daarvan golft hij er in zijn eigen bubbel op los en blijft hij de samenleving voeden met zijn verkiezingsfraude-retoriek. Zijn partijgenoten doen nog steeds met hem mee en op oud presidentskandidaat Mitt Romney na spreekt niemand hem aan op zijn presidentiële verantwoordelijkheid in de korte tijd die hem rest als leader of the free world.

Fraude… Als je het maar vaak genoeg roept, blijft de achterban er wel in geloven. Politieke loyaliteit wint het hier blijkbaar van geweten en onafhankelijkheid.

Uitholling van de democratie

En zo blijf ik mij verbazen. Niet eens meer over Trump, maar veel meer over hoe het mogelijk is dat de Republikeinen, de partij van Lincoln nota bene, de democratische beginselen van de Verenigde Staten zo te grabbel hebben gegooid voor eigen politiek gewin. Gelukkig stak de Supreme Court een stokje voor de rechtszaken die op het hoogste niveau waren ingediend over verkiezingsfraude en brokkelt de steun voor het onderwerp langzaam maar zeker af.

The Lincoln project over hoe de democratie in de VS wordt uitgehold.

Nadat het electorale college vorige week officieel Joe Biden had aangewezen tot gekozen president konden veel Republikeinen die tot het laatste moment loyaal waren aan Trump, zoals Attorney General William Barr en Majority leader in de senaat Mitch McConnell, niet anders dan hun steun aan Trump loslaten en kiezen voor hun eigen politieke hachje. Ze erkenden Biden als de volgende president. En zelfs de conservatieve televisiezender FOX is eindelijk om en laat het onderwerp verkiezingsfraude langzaamaan los. 

Groot en meeslepend

Maar al te vaak heb ik het afgelopen jaar het gevoel gehad dat wat er in de Verenigde Staten in het groot gebeurt, in Nederland in het klein speelt.

Een voorbeeld is de groeiende hang naar conspiracy-theorieën. Hier in de VS staat men met wapens klaar om de waanzinnige ideeën over de pandemie te verdedigen, in Nederland joelde een handjevol QAnon-aanhangers Rutte zijn torenkamertje bijna uit toen hij nieuwe coronamaatregelen aankondigde.

Het dragen van een mondkapje was hier bijna een van de aanleidingen tot een burgeroorlog tussen Trumpstemmers en Democraten. In Nederland leek het meer een vorm van burgerlijke ongehoorzaamheid om er ‘tegen’ te zijn.

De door Trump vermeende verkiezingsfraude polariseert en ontwricht de samenleving in de Verenigde Staten van nu. In ons kikkerlandje hebben we op dit moment ook te maken met de treurige gevolgen van de jacht op vermeende fraude: de kinderopvangtoeslagaffaire.

Is dit de Nederlandse versie van politieke loyaliteit in plaats van onafhankelijkheid en geweten?  

Fraude, fraude!

Tien jaar geleden stond de pers bol van verhalen over Nederland als fraudeland, nadat Bulgaren de overheid voor miljoenen hadden opgelicht. Groot onderzoek door de belastingdienst was terecht het gevolg. Maar vervolgens speculeerden politiek en media volop over hoe de fraude van burgers de overheid sowieso miljarden kostte. Het zette de politiek onder grote druk. Tja, als je maar vaak genoeg van de daken schreeuwt dat er op grote schaal fraude is gepleegd…

In dit oververhitte politieke klimaat werd een kleine vergissing in de aanvraag van de toeslag ineens gezien als fraude. Honderden onschuldige burgers (uitzonderingen daargelaten) die niets anders hadden gedaan dan gebruik maken van hun recht op kinderopvangtoeslag, werden veroordeeld. Toen ook de rechterlijke macht niet thuis gaf hadden de zogenaamde fraudeurs jarenlang geen schijn van kans om hun onschuld te bewijzen.

Een politieke bubbel

In het vernietigende rapport Ongekend onrecht schetst de parlementaire onderzoekscommissie hoe de politieke macht levens kan verwoesten als die zich tegen hen keert. Jarenlang werden de slachtoffers van het kastje naar de muur gestuurd, kapotgemaakt en hield men op ieder politiek niveau elkaar de hand boven het hoofd. De anonieme overheid maakte beleid op basis van wantrouwen en het systeem won het van de menselijkheid en de rechtstaat. Nederland op z’n lelijkst.

Ik hoorde Rutte zeggen dat hij de kerstperiode met de politieke hoofdrolspelers in de affaire op het Catshuis doorbrengt. Na tien jaar willen ze eindelijk tot een oplossing te komen voor de gedupeerden. Laten we hopen dat zij niet in hun politieke quarantaine-bubbel blijven zitten en elkaar wel verantwoordelijk houden voor deze Nederlandse uitholling van de democratische grondbeginselen. Iets waarin ons kleine landje in tegenstelling tot de Verenigde Staten hopelijk deze keer groter is…

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg van ’t Pad Bosch woont sinds 2010 in New York en schrijft sindsdien voor verschillende tijdschriften en nieuwswebsites over haar ontmoetingen met de Amerikaanse cultuur en maatschappij. Ingeborg was tijdens de Amerikaanse verkiezingstijd in 2016 regelmatig te gast op de radio. In 2018 gaf ze haar debuutroman 'Kroniek van een Erfenis' uit en momenteel is zij hoofdredacteur van DeWereldwijven.com.

3 thoughts on “Make the Netherlands great again!

  1. Dank voor je analyse.Ter aanvulling het volgende. Hoe is het mogelijk dat een premier ermee wegkomt om te zeggen dat hij het Kerstreces eens gaat benutten om de toeslagenaffaire te bestuderen. Hij vindt het nog te vroeg ( ! ) om de consequentie te trekken en dus op te stappen. En ondertussen wachten de gedupeerden nu al jaren op hun geld.
    Het politieke fatsoen is ook hier ver te zoeken. Rutte’s taktiek van ” rekken en erbij blijven “. Diep droevig !

    1. Politici zijn er voor zichzelf en voor hun partij en niet voor de mensen die voor hen kozen. Zeker zullen er goedwillenden bij zijn maar hun stem is te zwak en ze worden meegezogen in de stroom.
      Een kabinet zou moeten bestaan uit mensen met verstand van zaken, een zakenkabinet dus..
      Dat zie ik niet gebeuren dus moeten we het doen met wat we hebben. En dan ben ik ondanks alles toch blij dat we in Nederland wonen…
      Ik sta hier óók verbaasd over het feit dat mensen al die complottheorïen geloven en als idioten tekeergaan maar gelukkig zijn er nog veel mensen die geloven in het goede.
      In Maart zijn er weer verkiezingen dus laten we Rutten nu niet wegsturen..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
%d bloggers liken dit: