Ik weet nog goed hoe ik op 4 november 2016 wakker werd. Ik was gaan slapen in de overtuiging dat Hillary Clinton, de Democratische presidentskandidaat, de nieuwe Amerikaanse president zou worden. Morgen vieren we feest, dacht ik. Maar toen ik de volgende ochtend op mijn telefoon het bericht las dat Donald Trump de nieuw gekozen president van Amerika was, leek het even of ik nog droomde. Ik was niet de enige. Hoe hadden we er zo naast kunnen zitten?

Nu, vier jaar later, woon ik in Amerika. Ons leven speelt zich af in het hart van de politiek: Washington DC. Deze dagen zweef ik tussen vrees en opwinding. Vrees over de mogelijke uitslag als we nog vier jaar doorgaan met de grote Trump-show. Opwinding, want tsja, ik blijf natuurlijk een politiek dier.

Peilingen

De peilingen laten al maanden een steady voorsprong zien van Joe Biden. Een trend die ook veel stabieler is dan vier jaar geleden voor Hillary Clinton. Afgaande op de stand van vandaag zou Biden de waarschijnlijke winnaar zijn. Maar ik durf nergens meer van uit te gaan. Tonen de peilingen nu wel de waarheid?

Er zijn twee soorten peilingen. Het ene kiezersonderzoek bevraagt mensen door het hele land op hun voorkeur. Daarmee krijg je de popular vote, dus de individuele stemmen, in beeld. Die populair vote won Hillary vier jaar geleden. Zij had zo’n drie miljoen meer stemmen in totaal dan Donald Trump.

Maar een popular vote maakt geen president. Het zijn de kiesmannen die bepalen wie er uiteindelijk de nieuwe bewoner wordt van het Witte Huis. Het aantal kiesmannen dat een staat heeft is verschillend. Hoe groter het aantal inwoners van een staat, hoe meer kiesmannen er te verdienen zijn. Dus de andere peilingen, de peilingen per staat, zijn eigenlijk veel belangrijker. Maar hoe werkt dat dan?

Kiesmannen

Alle staten hebben een door het Kiescollege vastgesteld aantal kiesmannen. Het aantal kiesmannen dat er te verdienen valt, is gelijk aan het totaal van alle Senaatsleden en de leden van het Huis van Afgevaardigden: 538 personen. Om president te worden heb je minimaal 270 kiesmannen nodig. Deze kiesmannen zijn verdeeld over de staten. California is als grootste staat de big catch: de presidentskandidaat die daar de winst binnen weet te halen scoort daar 55 kiesmannen.

Stel nu dat Trump 51% van de stemmen krijgt in laten we zeggen Texas. Dat is een minimale overwinning. Texas heeft 38 kiesmannen; die 51% levert hem dus 38 kiesmannen (en -vrouwen) op. Stel dat Biden met 75% procent in Arizona wint, een relatief grotere overwinning. Dat levert hem ‘slechts’ 11 kiesmannen op. Als je echter kijkt naar het absolute aantal uitgebrachte stemmen zou Biden dus wel meer stemmen (the popular vote) kunnen hebben dan Trump en toch de verkiezingen kunnen verliezen. Peilingen die een inschatting kunnen maken van het aantal staten waarin een kandidaat op winnen staat geven een beter beeld van de mogelijke winnaar. Maar zeggen niets over de popular vote. Not fair.

Voter suppression

Er is trouwens wel meer aan het Amerikaanse systeem van de verkiezingen wat niet eerlijk is. De Amerikanen hebben er zelfs een woord voor: voter suppression. Het onderdrukken van kiezers zit in de basis van het Amerikaanse systeem. De Founding Fathers beperkten het stemrecht al tot diegenen die bezit hadden en belasting betaalden: lees de witte man. Daar is in de loop der tijden weinig aan verbeterd. Voormalig president Obama beschreef Amerika als ‘het enige land in de Westerse wereld dat het voor het volk moeilijker maakt in plaats van makkelijker om te gaan stemmen’.

In deze verkiezingstijd is er een enorme strijd gaande tussen de Republikeinen en de Democraten om een gunstige uitslag. Vaak schuwen beide partijen daarbij juridische middelen niet om kiezers te verhinderen gebruik te kunnen maken van hun stemrecht. Gerrymandering, het zodanig indelen van kiesdistricten dat er een gunstige uitslag kan komen voor een specifieke kandidaat of partij is al langer verheven tot een kunst. Maar er zijn nog veel meer voorbeelden.

Florida, Tenessee en Texas

In Florida blokkeerde het Republikeins gedomineerde parlement het stemrecht van ex-gevangenen bijvoorbeeld, door als voorwaarde te stellen dat eventuele openstaande boetes moesten zijn betaald. Het potentieel van 774.000 extra stemgerechtigde burgers ging daarmee fors naar beneden. Dit kan een beslissend aantal zijn op 3 november: Donald Trump won in Florida in 2016 met zo’n 113.000 stemmen verschil. Mike Bloomberg, de miljardair en voormalig Democratische presidentskandidaat besloot daarop 17 miljoen dollar ter beschikking te stellen om openstaande boetes te betalen, in de hoop dat dit Democratische stemmen oplevert.

In Tennessee moeten mensen zich bij het stemmen legitimeren. De Republikeinse gouverneur stelde dat een lidmaatschapskaart van de NRA, de grootste lobbyorganisatie voor wapenbezit, wél en een studenten-ID niét geldt als legitimatie. 77% van de leden van de NRA is Republikein.

En in Texas besloot de gouverneur dat er slechts één stembus per county geplaatst mag worden. Gevolg is dat bijvoorbeeld in Harris county 4,7 miljoen mensen het moeten doen met een stembus. Daar zijn vooral arme mensen zonder auto, veelal Democratische stemmers, de dupe van. Juridisch getouwtrek heeft daar niets aan kunnen veranderen. Het zijn slechts een paar voorbeelden uit een dagelijkse reeks van steeds weer nieuwe zaken.

Wantrouwen

Ondertussen voedt de president het wantrouwen tegen het democratische systeem waar hij kan. Hij roept zijn achterban op om op stembureaus te gaan waarnemen vanwege vermeende fraude. Begin deze week twitterde hij nog:

Philly, YOU MUST HAVE POLLWATCHERS.

Eerder al zaaide hij opzettelijk verwarring over de geldigheid van stemmen per post. Het lijkt er op dat zijn uitspraak inderdaad effect heeft, maar vermoedelijk niet zoals Trump het bedoeld heeft. Bij verschillende stembureaus staan lange, lange rijen. Veel mensen willen geen risico nemen dat hun stem ongeldig is en kiezen ervoor om in-person te stemmen.

Maar betekent dit winst voor Biden? Van oudsher staan Democraten bekend als early voters en stemmen de Republikeinen vaker op verkiezingsdag. Toch lijkt het erop dat het dit jaar anders is. Nu al, ongeveer een week voor de verkiezingen, hebben veel meer mensen gestemd dan vier jaar geleden rond deze tijd. De teller staat nu op 70 miljoen. Daarbij ziet het ernaar uit dat veel Republikeinen nu in persoon willen stemmen. Waarschijnlijk komt dit door de waarschuwing van Trump dat stemmen per post een risico op fraude met zich mee zou brengen.

Knoop in mijn maag

Het kamp van Biden roept iedereen op om toch vooral te gaan stemmen, hetzij in persoon of per mail. Een hogere opkomst zou de Democraten in het verleden immers meer stemmen opleveren. De jongeren geven daar massaal gehoor aan. In 2018 was er al een massive turnout van kiezers tussen de 19-26 jaar. Maar de opkomst dit jaar is hoger dan ooit. Van jongeren is bekend dat ze vaker op de Democraten stemmen, dus ze kunnen daarmee wel eens een beslissende stem uitbrengen.

Daarnaast blijkt ook dat er in de swing states Florida, Arizona en Pennsylvania, staten waarin de beide lijsttrekkers ongeveer gelijk opgaan in de peilingen, zich twee keer zoveel nieuwe Republikeinse kiezers hebben laten registreren als Democratische stemmers. Als je daarbij ook nog meeneemt dat in kiezersonderzoek mensen er liever niet voor uitkomen dat ze voor Trump stemmen en daarom zeggen voor Biden te gaan, durf ik geen enkele zinnige uitspraak te doen over de uitkomst van deze verkiezingen op basis van de peilingen.

De knoop in mijn maag groeit ondertussen. Ik ben er soms gewoon een beetje misselijk van. Nog zeven dagen tot de verkiezingen op 3 november. Dan zal duidelijk worden wie de komende jaren het gezicht wordt van Amerika. Dat hopen we tenminste, want het zou maar zo nog tot half december kunnen duren voordat de uitslag definitief kan worden vastgesteld. En Trump heeft ook al gewaarschuwd zich niet zomaar bij de uitslag neer te leggen. Wordt vervolgd dus…

Mirjam Sterk

Mirjam Sterk

Wonen in Amerika op een historisch moment is smullen voor een politiek dier als Mirjam Sterk. Als moeder van schoolgaande kinderen staat ze met beide benen in de samenleving maar blijft toch ook een beschouwende buitenstaander. Ze blogt, schrijft en vlogt om haar ervaring als expat te duiden.

3 thoughts on “Geloof jij de peilingen nog?

  1. Het voelt erg ondemocratisch om geen percentage te nemen maar regio’s belangrijk te maken. En bij ons het je dan nog het verschil in waar iemand woont (en stemt), waar hij werkt, waar hij opgegroeid is, waar hij gestudeerd heeft. Onderscheid maken op regio’s is een heel slecht idee. Gelukkig is dat in Nederland begin vorige eeuw ingezien en zijn voor de Tweede Kamer regio’s afgeschaft.

  2. 7-11-2020

    Beste Mirjam,

    Via Radio M ben je geinterviewd over de Amerikaanse verkiezingen
    waar jouw en mijn voorkeur voor Biden is, daar hij zeer evenwichtig
    overkomt en daardoor in staat is deze grote natie als president te leiden met Gods zegen.
    En daarnaast heb ik nog een vraag wat vind jij van het CDA verkiezingsprogramma zorgen voor elkaar 2021-2025

    en veel succes met je dagboek
    Ik wens veel wijsheid en opvoeding van je 3 kinderen

    Mijn dank voor je aandacht, medewerking, en reactie

    Met hartelijke groet
    Jan Langeraar, Veenendaal
    310615255190

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
%d bloggers liken dit: