Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik in 2016 voor de tv zat en de verkiezingsresultaten zag binnenkomen. We hadden de hele avond al een hotline met onze beste vrienden want allemaal konden we onze ogen niet geloven. In de ochtend werden we wakker en het ongelofelijke was de waarheid geworden. Trump was onze president. Ik had deze Super Tuesday een soort van Deja Vu in het rijtje ‘ongelooflijke uitkomsten’ bij het ontwaken. Joe Biden?

Van het kleine Maine en American Samoa tot de giga- staten Texas en Californië en in tien andere staten verspreid over de VS konden Democratische kiezers afgelopen Super Tuesday stemmen. Californië en Texas zijn qua inwoneraantal de grootste en op een na grootste staten in de VS. Ze hadden samen 643 delegates te verdelen.

Beide staten zijn een mooie afspiegeling van de bevolking en in het bijzonder het Democratische electoraat in de gehele VS. Diversiteit is hierbij vooral het sleutelwoord. African Americans, Latino’s, Aziaten en Native Americans vormen er gezamenlijk de meerderheid.

Naast de twee grote staten deed er nog een aantal swing-staten mee waar het over het algemeen minder duidelijk is of het electoraat Democratisch of Republikeins gaat stemmen en een aantal conservatieve, meestal ‘zuidelijke’ staten waar ‘gematigde’ kandidaten meestal winnen. We hadden natuurlijk al voorverkiezingen gehad in vier kleinere staten, maar dat was eigenlijk alleen om te peilen welke kandidaten ‘momentum’ hadden. En wat blijkt? Het is tegen alle verwachtingen in een Joementum geworden! 

It’s all about the delegates

Joe Biden werd twee weken geleden nog opgegeven door de media, maar hij is wederopgestaan. Joe heeft de meeste delegates die namens hem naar de Nationale Democratische Conventie gaan waar de uiteindelijke presidentskandidaat wordt gekozen. En dat is reuze-belangrijk! It’s all about the delegates.

Er waren dinsdag bij de Democraten 1357 delegates uit 14 staten te verdelen, 34 procent van het totale aantal gedelegeerden. Biden won Virginia, North Carolina, Alabama, Tennessee, Oklahoma, Arkansas, Minnesota, Massachusetts, Texas and Maine. Sanders won Vermont, Colorado en Utah en leidt in de strijd om het grote California.

Nu is het systeem van delegates in de VS enorm ingewikkeld en ik begrijp er eigenlijk maar bar weinig van. Het systeem lijkt ook lang niet altijd even transparant, democratisch en eerlijk. Ik besloot er dus maar eens in te duiken en mijn kennisniveau wat op te krikken. 

Want uh, wat is een ‘delegate’ eigenlijk? 

Het doel van de voorverkiezingen is natuurlijk om een presidentskandidaat te kiezen. Om die nominatie te krijgen, moet je delegates winnen. En dat is een ingewikkeld en gelaagd proces. Elke partij heeft een maximaal aantal delegates die je als kandidaat kunt winnen. In 2020 heeft de Republikeinse partij er grofweg 2552 en de Democraten 4750.

Pledged delegates zijn meestal mensen die betrokken zijn bij de politiek in hun staat. Het kunnen vrijwilligers zijn, lokale politici of gewoon geïnteresseerde burgers die gekozen of aangewezen zijn door de bevolking van die staat. Deze delegates worden gekozen of aangewezen door de staat of op lokaal niveau (dat verschilt dus per staat) met het idee dat zij een kandidaat daadwerkelijk gaan steunen.

Gewoon en Super

Bij de Democraten werkt het als volgt. Er zijn grofweg twee manieren om delegates te winnen in de voorverkiezingen. Dat wordt wederom per staat bepaald. Je kunt percentueel winnen: als een staat 100 delegates heeft en een kandidaat heeft 60% van de stemmen dan krijgt die kandidaat 60 pledged delegates van die staat die naar de National Convention gaan voor de nominatie van de Democratische presidentskandidaat.

Of je kunt winnen door de winner takes all-methode. En dat is precies wat het is. Een kandidaat die de meerderheid wint, krijgt alle delegates van die staat. Als de kandidaat de delegates wint in een staat, dan wordt er verwacht dat zij zich committeren aan een stem voor die kandidaat op de conventie. 

Een kandidaat moet minstens 15% van de stemmers winnen in een staat om uit die staat delegates te kunnen krijgen. Daarna gaat de teller lopen want vervolgens krijgt de kandidaat die de meeste stemmen wint, het evenredige deel van de pledged delegates van die staat.

Momenteel zijn er 4,051 pledged delegates. Maar er zijn ook nog 714 superdelegates. Dit zijn meestal leden van de Democratische partij die in het congres gediend hebben, partijleiders, oud-presidenten en gouverneurs. Deze superdelegates doen pas mee op de National Convention en zijn niet verplicht aan te geven tot aan dit partijcongres wie hun voorkeur heeft.

Pledged en Unplegded

De Republikeinen hanteren eenzelfde systeem met een iets andere terminologie. Zij hebben pledged en unpledged delegates. Om als Republikeinse presidentskandidaat gekozen te worden heb je de meerderheid van 1237 van de 2472 pledged delegates nodig op de Republican National Convention.

Het proces van welke delegate naar welke kandidaat gaat, verschilt ook bij de Republikeinen per staat. Sommige staten gebruiken een het winner takes all-systeem, andere wijzen proportioneel delegates toe. Bij de Republikeinen geldt geen minimumdrempel van 15%, maar individuele staten kunnen dit wel instellen.

Maar de Republikeinse partij heeft ook een aantal unpledged delegates. Dat zijn drie leden per staat van de Republican National Committee, 168 in totaal. Zij hebben, in tegenstelling tot de superdelegates bij de Democraten, niet de vrijheid om te wachten tot de Nationale Conventie met hun stem. Zij moeten stemmen voor de kandidaat die in hun staat heeft gewonnen.

En de delegates van afhakers?

Okay, dat is duidelijk. Maar nu hebben we gezien dat er kandidaten uitvallen die wel gedelegeerden hebben gewonnen in bijvoorbeeld de voorverkiezingen, zoals Buttigieg en Klobuchar. En ook Bloomberg had er op Super Tuesday toch echt een aantal achter zijn naam staan. Elisabeth Warren haalde in geen enkele staat de 15% drempel. Maar wat gebeurt er eigenlijk met de delegates die die kandidaten gewonnen hebben?

Dat is een beetje ondoorzichtig. Meestal gaan die undecided naar de conventie. Daar kunnen ze alsnog kiezen voor de kandidaten van dat moment, eigenlijk net zoals de superdelegates. Maar deze delegates mogen ook achter het endorsement van hun oorspronkelijke kandidaat gaan staan. Nu heeft Joe Biden het endorsement gekregen van Bloomberg, Klobuchar en Buttigieg. Nogal een opsteker voor kamp Biden!

Maar het wordt dus eigenlijk afwachten tot de Nationale Conventie of hun delegates ook echt op Biden gaan stemmen. En dan hebben we ook nog de onzekere factor van de superdelegates… Wat dat betreft blijft het spannend tot op het laatste moment. 

Who will beat Trump

Biden kan rekenen op grote steun bij de African Americans. De beste maat van Obama met zijn boodschap van beschaving en tolerantie kan wat dat betreft weinig verkeerd doen bij deze groep over het algemeen conservatieve Democratische kiezers. Bovendien had Joe net het endorsement gekregen van een van de belangrijkste zwarte leiders, James Clyburn, van South Carolina in het zuidelijk deel van de VS. 

Ook veel ‘late beslissers’ kozen voor Biden. Waarschijnlijk niet omdat ze zo gepassioneerd zijn wat betreft zijn persoon of per se tegen de ideologie van Sanders zijn, maar omdat ze hem de beste kandidaat vinden om Trump te verslaan. Biden bleek de afgelopen weken een winner zonder een grote zak geld en een uitgebreide campagne. En dat is sowieso ongekend op Super Tuesday. Zijn boodschap van stabiliteit leek afgelopen dinsdag zeer goed te landen bij vooral de ‘gematigde’ Democratische kiezer.

Dit in tegenstelling tot de boodschap van Sanders die de revolutie predikt. Zijn boodschap is zeker populair onder de jongere kiezer, maar het lijkt erop dat zijn groep aanhangers weliswaar een stevige brede basis heeft, maar niet groeit. Inmiddels zijn Klobuchar, Bloomberg en Buttigieg ook nog eens achter Biden gaan staan en is het wachten tot Obama zijn steun aan Biden uitspreekt.

De verkiezing van de Democratische presidentskandidaat lijkt daarmee minder over ideologie (laat staan leeftijd of sexe) te gaan, maar meer om de hamvraag: welke kandidaat heeft de meeste kans om Donald Trump in november te verslaan?

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg Van t Pad Bosch

Ingeborg van ’t Pad Bosch woont sinds 2010 in New York en schrijft sindsdien voor verschillende tijdschriften en nieuwswebsites over haar ontmoetingen met de Amerikaanse cultuur en maatschappij. Ingeborg was tijdens de Amerikaanse verkiezingstijd in 2016 regelmatig te gast op de radio. In 2018 gaf ze haar debuutroman 'Kroniek van een Erfenis' uit en momenteel is zij hoofdredacteur van DeWereldwijven.com.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
%d bloggers liken dit: