Na ruim drie weken thuiszitten om de coronacurve af te vlakken, begint in mijn vriendenkring de psychologische druk merkbaar toe te nemen. Sommigen krijgen ruzie, anderen voelen zich eenzaam of raken gedeprimeerd. Maar ik hoor ook om me heen dat dit een tijd is om – gek genoeg – van te genieten, ondanks de zorgen om de toekomst. Zelf ben ik ongerust, maar ook berustend. Zoals Charles Darwin al zei:

It’s not the swiftest or strongest that survives, it’s the most adaptable.

Volgens mij behoor ik tot die laatste categorie. So far so good.

De wereld van ‘het nieuwe normaal’ is een verzameling van contrasten, zo wordt me steeds meer duidelijk. Waar zorgmedewerkers voorheen op weinig (financiële) waardering konden rekenen, worden ze nu als helden toegejuicht. En waar voor de een quarantaine een soort sabbatical is, is het voor de ander een grote bron van stress. Het scheelt natuurlijk nogal of je ‘alleen maar’ in je bewegingsvrijheid bent ingeperkt, of dat je in de frontlinie van een ziekenhuis werkt. Of binnenkort door al je reserves heen bent.

Schaamteloze zelfverheerlijking

Ik vind het een verwarrende tijd. Hoe moet het nu verder met de verkiezingen? Die zijn door corona volledig ondergesneeuwd. Alhoewel, voor president Trump zijn de dagelijkse persconferenties een uitgelezen kans om zijn ‘successen’ bij herhaling op te eisen. Zoals zijn besluit om Chinezen ‘in een zeer vroeg stadium’ niet meer toe te laten tot de VS, wat hem op grote kritiek van de Democraten kwam te staan, maar waarmee hij naar eigen zeggen vele levens heeft gered. Intussen zijn in de VS ruim 16.000 doden geteld en het ergste moet hier nog komen.

Er komt maar geen eind aan de schaamteloze zelfverheerlijking, waarbij Trump opvallend weinig compassie toont met de getroffen inwoners van zijn land, zoals de miljoenen nieuwe werklozen. De presidentiële setting van de corona-briefings staat in schril contrast met de privé-kelder van tegenstrever Joe Biden, die van daaruit af en toe een tandeloze boodschap de wereld instuurt. Nu senator Bernie Sanders zich heeft teruggetrokken als presidentskandidaat, zal de verkiezingsstrijd in november gaan tussen Biden en Trump.

Nou ja, november… who knows? Onzekerheid regeert dezer dagen en langzaam groeit het besef dat we misschien wel nooit meer back to normal zullen gaan.

Terug naar de basis

‘Dit is een mooi moment om terug te gaan naar de basis’, zegt trendvoorspeller Li Edelkoord in een VPRO-interview. ‘We hebben een unieke kans om het anders te doen nu de ketting is doorbroken’. Ze doelt op het verminderen van consumptiegedrag, reislust en overproductie. Ik help het haar hopen. Het zou een grote troost zijn als deze allesomvattende crisis ook iets positiefs zou opleveren. Maar ik betwijfel of we ons gedrag en masse kunnen en willen aanpassen.

Ook ik droom van schone koraalriffen, smogloze vergezichten en een oceaan zonder plastic als het ‘toekomstige normaal’. Maar ik hou ook van reizen, winkelen en mooie auto’s, zaken waar je je volgens sommigen tegenwoordig diep voor moet schamen. En ik ben vermoedelijk niet de enige met dit soort verwerpelijke hobby’s. Zeker niet in de VS, waar consumeren het belangrijkste tijdverdrijf is en de economie prioriteit nummer één. Van vliegschaamte ben ik voorlopig verlost.

De quarantaine helpt me om terug te gaan naar mijn eigen basis. Ik woon in een groene oase in noordwest-DC. De herten lopen af en aan in het bos tegenover mijn balkon. De lentezon schijnt, ik luister naar de vogels en ik geniet van mijn koffie. Ik hoef helemaal niks. Net als vroeger op zondag, toen er niets, maar dan ook helemaal niets te beleven viel in mijn geboortestad in Noord-Limburg. Toen was dat enigszins verstikkend voor een puber die vermoedt dat er meer te koop is in de wereld. Nu werkt het louterend voor een volwassen vrouw die gewoon eens een boek wil lezen.

Horrorverhalen

Ondertussen spelen zich vier uur rijden verderop onwerkelijke taferelen af. CNN heeft artsen in New York gevraagd een videodagboek te maken. Vanaf mijn veilige bank zie ik hoe verplegend personeel diensten draait van twaalf uur, met gevaar voor eigen leven, onvoldoende beschermd, met te weinig middelen. Patiënten sterven onder hun ogen, eenzaam en alleen. Een dokter vertelt dat hij zometeen thuis eerst een douche gaat nemen om het virus van zich af te spoelen, van zijn lichaam én uit zijn geest.

Huiselijke kooksessies en ontspannen Netflix-avondjes steken fel af tegen de horrorverhalen die mij al wekenlang via het nieuws bereiken. Over de kerngezonde vriend van een vriend die op zijn 55e aan covid-19 bezweek, over de tienduizenden doden die ons nog te wachten staan, over kinderen in een onveilige thuissituatie die nu geen kant op kunnen, over presidenten die de pandemie niet serieus nemen, over oorlogsgebieden en sloppenwijken waar het virus genadeloos zal toeslaan, over de baby die aan corona overleed en over de besmette tijger in The Bronx Zoo

DC behoort tot een van de volgende hotspots, meldt CNN terwijl ik deze column schrijf. Een nieuwe serie op Netflix dan maar? Ik raad je van harte aan om Tiger King te kijken. Dit verhaal over opsluiting, leed en superego’s biedt een ontluisterend inkijkje in de Amerikaanse samenleving. Waargebeurd en te bizar voor woorden. Hoe actueel is dat?

Sandy Verhoeve

Sandy Verhoeve

Na veertien jaar bij de NOS gewerkt te hebben als eindredacteur internet en tv-redacteur op de buitenlandredactie, werd het tijd om zelf naar het buitenland te vertrekken. Sandy Verhoeve woonde vier jaar in Wenen, Oostenrijk en sinds september 2018 woont ze in Washington DC. Daar werkt ze als freelance multimedia-journalist voor verschillende opdrachtgevers.

One thought on “Corona, politiek en Netflix in de wereld van het nieuwe normaal

  1. Snap je zorgen Sandy, maar realiseer je ook de hyper focus op wat er gebeurt.

    Alleen al in Nederland sterven 150.000 mensen per jaar. Aan dementie, kanker en doodgewone griep. In 2018 bijna 10.000 doden aan de griep. Aandacht in de media? Schokkende beelden op het journaal? Nope.

    Ja, het is heftig wat er gebeurt, maar het is ook een unieke mondiale shift die, buiten de tragische sterfgevallen, heel veel goede dingen oplevert. Ben ik van overtuigd.

    Love, stay safe, x.
    Ronnie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
%d bloggers liken dit: